#PERSONAL: ISA MGA ALAALA NG KABATAAN KO

Marami ako naranasan sa kabataan ko. Nasabi ko naman ata sa mga previous blog post ko na hindi kami mayaman. Isang kahig, isang tuka. Kung minsan meron minsan naman wala, yung parang game show noon sa isang variety show. Meron o Wala. Ganoon naman kasi ang buhay. Hindi palaging masaya at hindi rin palaging malungkot. Sabi nga nila bilog ang mundo.

Pumapasok ako minsan sa paaralan na walang baon. 5-10peso ang baon sa umaga at hapon. Swerte na minsan may 15-20peso. Pero hindi ako nagreklamo. Ayos lang sakin yun. Uuwi na lang ako sa tanghali para kumain ng tanghalian. Pero may mga araw na kahit tanghalian wala talaga. Tuloy ang laban.

Naranasan ko magbalot ng kendi doon sa kaibigan ng erpat ko. Diko na alam magkano bayad nya sa akin. Pero libre naman pagkain. Nagbabalot ako ng kendi tapos may pambaon na ako. Kaso syempre binibigyan ko din si nanay. Hinahati ko. Yung matitira sa akin, pambaon ko. Wala akong paki basta masaya na ako noon. Grade 3 ako nun. Kasikatan ng Titanic. Si Rose and Jack. 1998 yun.

Naranasan ko rin mamulot ng mga pwede pambenta. Kasama ko mga kaibigan ko at mga kapatid ko, kapatid ng mga kaibigan ko. Namulot kami mga bakas, pako, plastik, etc. Kahit ano basta pwede maibenta. Meron kasing tayler ng mga Bus noon malapit sa pinaglalaruan namin. Maraming pira-pirasong bakal. Kapag naipon na namin. Dadalin namin yun sa malapit na Junk Shop. Mas malaki kesa bentahan doon kesa sa mga bote dyaryo na nagiikot sa lugar namin. Mas malaki kinikita ko doon. Hahaha. Ako naghahati hati. Syempre patas kami. Tapos didiretso na kami sa malapit na bakery at bibili ng tinapay pang meryenda. Masaya ako na may naiuuwi akong ganoon sa bahay. Tapos bibigay ko kay nanay pera ko magtitira ako pambaon ko. Ang saya-saya ko na noon.

Naranasan ko rin magtinda ng Sampaguita sa isang Simbahan sa Marilao, Bulacan. Hindi din naman kalakihan pero sapat na pambaon ko. Naranasan ko magtuhog ng sampaguita, gumawa ng palaspas at gumawa ng kwintas na  gawa sa sampaguita na sinasabit tuwing Graduation Day. Ang saya saya kaya. Tapos uuwi ako may pera ako syempre dadaan ako sa bakery para bumili ng tinapay. Masaya na ako kasi may pambaon nanaman ako.

Nagpatuloy yun hanggang sa naka Graduate ako ng Elementarya. Paminsan minsan gumagawa naman ako ng Kendi sa kapitbahay at nagbabalot. Malaki laki din kita ko doon kasi pakyawan. Yun nga lang hindi arawan. Tuwing weekend. Gusto ko nga gawin negosyo iyon. Hahaha. Malay natin.

Masaya naman kahit papano naging kabataan ko. Maaga namulat sa paghahanap buhay. Pero diko pinagsisihan yun. Minsan kung iisipin parang ang sarap balikan. Kaso hanggang alaala na lang.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: